W połowie lat 50-tych ubiegłego wieku zespół konstrukcyjny pod kierunkiem inż. Tadeusza Sołtyka rozpoczął prace projektowe nad nowym polskim samolotem szkolno-treningowym z napędem odrzutowym.

Pierwszy, nieuzbrojony prototyp z silnikiem Viper 8 został oblatany 5 lutego 1960 roku przez pilota doświadczalnego Instytutu Lotnictwa, inż. Andrzeja Abłamowicza. Kolejne dwa prototypy zostały oblatane w marcu i lipcu 1961, przy czym od poprzednika różniły się silnikiem (HO-10) oraz posiadany już uzbrojeniem (działko kal. 23 mm). W tym samym roku polska konstrukcja stanęła do konkursu obok radzieckiego Jak-30 i czechosłowackiego Aero L-29 „Delfin” na samolot szkolno-treningowy państw Układu Warszawskiego oraz jego politycznych satelitów. Konkurs wygrał czechosłowacki „Delfin”, który stał się samolotem szkolno-treningowym wszystkich wojsk lotniczych UW oprócz Polski.

Produkcję seryjną Iskier z silnikiem HO-10 rozpoczęto w 1963 roku, by po pięciu latach (w trakcie których prowadzono próby z nowym napędem) rozpocząć, po pozytywnych opiniach odbiorcy, produkcję płatowców z silnikiem SO-1. W tym czasie (1964) na samolocie 03 z zabudowanym silnikiem SO-1 piloci A. Abłamowicz i L. Natkaniec ustanowili cztery rekordy świata FAI w klasie C-1d (grupa I) tj. maszyn z napędem odrzutowym o masie 1750 – 3000kg.

Kolejną gruntowną modyfikację samolot przeszedł w na początku lat 70-tych – polegała ona na zabudowie nowego silnika SO-3 (Iskra 200) w produkcji od 1974 roku.

Samolot produkowano w czterech podstawowych wersjach A, B, C i D oraz ich modyfikacjach. Produkcję seryjną w łącznej ilości 437 egz.(razem z prototypami oraz samolotami użytymi do prób zakładowych) wytworzonych w 19 seriach (od I – do XX, brak XIII serii) zakończono w 1987 roku, z czego 50 egz. zamówiły Siły Powietrzne Indii. Samoloty indyjskie dostarczono 09. 1975 do 05. 1976 i obejmowały 20 maszyn XIV serii, 25 maszyn XV serii oraz pierwszych pięć samolotów XVI serii. Lotnictwo Indii było jedynym użytkownikiem oprócz lotnictwa polskiego samolotów TS-11 „Iskra” – w indyjskich barwach latały do końca 2004 roku.